19 Şubat 2009 Perşembe

UYUSUN DA BÜYÜSÜN:) ama uyumuyor....


Ada uyu kızım,uyu da büyü annecim, büyü annecim ,büyü de büyü annecim......
Ada ;uyumam annecim,uymadan büyürüm annecim,büyürüm annecim,büyürüm,büyürüm.
Ada ;uyumam oynarım,oynarım ağlarım,ağlarım kucaklayın,kucaklayın gezdirin,gezdirin sıkıldım,oynayın,oynarım......UYUMAAAAAMMMMM

Nedendir bilmiyorum ama kızım uyumayı pek sevmiyor,gündüz uykularımız doğduğundan beri hep kısa ve çingene beşiğimizde sallanarak yanında oturarak.Bu aya kadar da geceleri saat başı uyanarak,emzirmeyle yat kalk işlemi yaparak devam etti.Kendi odası olmasına rağmen sadece doğduğu hafta yattı sonra yatak odasına yeni bir beşik ekleyerek devam ettik.Yetti mi yetmedi,bu kolik derdine tutulduk,3.ayda çingene beşiği de kurduk uzunca sağlam bir ip bir de battaniye oldu da bitti.Bitmediiiii gene uyumadık gene uyumadık.Yat kalk,yat kalk kısır döngü halini alıverdi aylarca.
Sonra internet araştırmalarımda uyku yöntemlerine rastladım,ağlatarak uyutma,tracy-hoog(yatır-kaldır) birazcık denesem dedim ,deneyecek oldum içime sinmedi.
Bir de doktoruna soralım dedik ve aradığının güven hissi,güven kokusu,anne - baba kokusu olduğunu öğrendik.Sallamayın ,uğraşmayın,gece olduğunda hazırlayın ve yatağa uyuturken beraber yatın.Aldık biberonu giydik pijamaları ailecek;
biraz ceee oynadık,ama konuşmadık,
1.gün yattık 1.5 saatte uyuduk,
2.gün yattık 1 saatte uyuduk
3.gün yattık 1 saatte uyuduk
4.gün yatmayı yarım saat öne aldık 20 dk da uyuduk
5.gün 10 dk da
6.gün 5 dk da uyuduk
7.gün 15 dk da uyuduk.
Sonra uyur uyumaz kalktık yanından,uyanmaya çabalarken 2.biberon geliverdi,o biterken tekrar uyuyuverdi.
AAAAA çok güzel sevdik bu işi.Ama bu sefer ne oldu bir baktık ki yatakta üçümüz beraber uyuyoruz.Bunu da sevdik taaakiiii Adacık yatağı kendinin sanıp bizi köşelere mahkum edene dek.Biz köşelerde diplerde ,Adacık enine boyuna döne döne:)
Saat başı kalkmalarımız bitti,ben uyuyana kadar acıkmıştır diye 2-3 saate bir mamasını veriyorum.Kalkmalar bazen 2 bazen 3 bazen hiç olarak rutine bindi.
Yaşasın kızım bize güveniyor.
Uyku tamam peki ya odasında nasıl alışacak???Şimdilerde bunun üzerine düşünmekteyim,ama halen bir cevap bulamadım.Aslında onun kokusu ile uyumak çok da hoşumuza gitmeye başladı ama farkındayım ki bunun sonu yok.
Kızım ,gündüzleri onu bırakıp işe gittiğim için geceleri uyuduğunda da hep yalnız kalacağını düşünüyormuş demek.Off çalışan anne olmak ne kadar zor işmiş.
Biraz önce demiştim uyku yöntemlerinden bahsederken içime sinmedi diye,sinmedi gerçekten de.Bebeğim ağlayacak ben disiplinli bir tavırla hayır ağla sen orda ağla ağla uyu demek sinmedi.Bu sefer de bebek/çocuk uyumak ile ağlamak kavramlarını eşleştirmeye başlayacak kanımca.Her ağladığında uyumak için kafasını biyerlere gömecek.Sonraki zamanlarda huysuzlaşacak.Hele vicdan yönü var ki ,bir kere yatırdım ağladı 5 dk Adacık ağladı ben ağladım.Amaaaaaaaaaan ağlamasında uyumasında boşver dedik.
Şimdilerde işte odasına nasıl alırım düşünüyorum,bu fikrimi icat aşamasına geçirdiğimde paylaşırız yine.

Hiç yorum yok: